Blog

Doodle and coffee

1

I ran away from my girls the other day … ok maybe I didn’t really run away. . . .

I felt tired of telling them what to do: “eat.” “don’t talk”  “sit nicely at the table”
And I just couldn’t shut up. They were children and I was a nagging mother.
I hated that.

I put on my trousers and saying, “Girls.  You eat your dinner.  I just need to go. I will be downstairs in the coffee shop having coffee, resting and writing.” I left.

Doodle

I ordered a long black with milk and sat at the table. I took out my diary and started writing and doodling. People used to doodle a lot, stilling on the armchair, with one hand holding the phone and with the other doodling on small piece of paper waiting for the operator or a signal.  Now no one is doodling, everyone is playing on the phone. The only remnants of doodles are books called things like Anti-stress Colouring for Adults. And we buy them seduced by perfectly drawn pictures which shouldn’t be perfect. And even then we never even colour them, we don’t have time any more.

I finished my coffee, thinking how one needs time away from one’s own children and how sanity comes with quiet, coffee and doodles. I finished my coffee and went upstairs.

I tried to open the door and it was locked – clever monkeys had locked the door. I knocked, calling out that it was me, while opening the door with my key. When I opened the door I saw Tania sitting on the sofa in pyjamas combing her wet hair. Zoe, also in pyjamas was sitting back with her feet on the desk reading a book. All the food was finished and the plates were in the sink. It looks as if sometimes it’s good to run away!

Two days later

And I did it again. This morning, I did it as wanted to do free writing – whatever came into my head for half an hour.  To do that I had to escape from children’s questions every five seconds “Mummy where are my undies?” – (exactly where they were yesterday and the day before), or “Can I stop brushing my teeth now?”  This would be Tania while leaning over and drooling on my diary. AAAaaaaaagh!.   Typical morning questions – questions which I wanted escape today. I served the girls their breakfast and prepared a list what they should do.

–  eat breakfast
–  take tablets
–  brush your teeth
–  brush your hair
–  write in your diary

The list had tickboxes  They were very happy to have their own checklist.  So I left. I left and I enjoyed my long black with milk. I spent 50 minutes enjoying adulthood and I went back home.

Should I have worried about leaving my babies on their own in a strange city? Axe murderers? fire? accidents? – that knid of thing. Well my auto-run-mother-risk assessment tool established that the lift lobby required card access, that there was no gas cooker in the place and my girls don’t tend to climb on wardrobes. Beyond that my feelings were more like an itch to know what they are doing, like the itch you get to open Facebook and see how many people like your photo, just for a second – you don’t want to browse Facebook you just want to check. I had to resist that itch. We can’t always wrap those we love in cotton wool.

When I came back the list was done.. Girls were writing in their diary, table was cleaned.  So once more it again felt like leaving them on their own was better idea then telling them what to do.

World schooling, home schooling and unschooling

english version – polska wersja ponizej angielskiej

Exactly one year ago, the only thing I was worried about was my girls’ schooling. I wanted to move them to a different school because I wasn’t totally happy with the school they attended.  The schools I called didn’t even want to talk to me as they said their waiting lists were so long that they wouldn’t even put children on a waiting list anymore. I was so upset. I really wanted them to go to a good school with all the facilities, such as swimming, gym, computer studies, and science so that they will grow up to be all-rounders. I don’t have, and I didn’t have any ambitions for them, but I wanted them to have the option of learning about everything. Moreover, all the schools, which were so expensive that it gave me a twist in my stomach, didn’t even want to talk to me about taking my money and teaching my girls.

One night, while sitting in front of the computer and doing some research about the school, I got distracted and started browsing properties in Costa Rica. Then I thought: “Oh, maybe we could go and live there; maybe we could live somewhere else”, and then I thought maybe we could go traveling.

“Yes, what a perfect idea; let’s go traveling for a year. We can travel for a year, and after that many things can change, and we will see how it will be.”

I asked my husband what he thought about it, and he said it’s a brilliant idea. Believe it or not, three days later, I booked our first Air Asia tickets.

The first plan was that if they will lose the year of school while traveling, then it really doesn’t matter. However, when I started talking to their teachers, they all told me that they would probably learn more while traveling than sitting in the school. At the same time, they gave me a few ideas about writing a diary and what kind of maths skills they should have at different ages.

Girls doing math during our stay in Sabah – Borneo

We started with the diary. The idea was to write, at least every second day, one sentence about what we have done with an illustration. And it was a struggle, especially for Zoe. She, with her food intolerance, couldn’t concentrate long enough to write one sentence about what she had been doing in the past couple of days.  She couldn’t even think about what we were doing; it felt beyond her capacity. I was scared, and I was torn apart because she should be able to do that.

Are all kids the same ?

I have twin girls.  People generally assume that they are the same, but they are not. If I give them some maths task like: “the monkey is sitting on a coconut tree, and around her, she sees three coconuts on the first tree, then five on the other, and four on the last one. How many coconuts does the monkey see?”  Then before I even finish the sentence, Tania is screaming “twelve” while Zoe, at the same time, is asking me “What did you say?”

Zoe is not slow, and Tania is not so quick; they are just so different it’s hard to believe, and in school, Zoe would be left out with her maths skills. All school reports were placing her very high with her grades. If the school were assessing her as satisfactory did it mean that they weren’t noticing what I was noticing or that are other children which have bigger problems and then how they all can benefit from same lesson.

How did we start ?

At first, I didn’t have any concept on how to teach them.  If someone asked me, I used to say that if they lose a year at school at this age, it doesn’t matter. At least, they will see the world and learn how to be tolerant towards others. At the same time, I knew they need to improve their reading and writing skills and learn how to count, and they should learn about the countries we are visiting.

In July we started with a small piece of paper where I was writing single words and the girls were reading. After ten months, they have read more than 200 books each. Most of the books were national geographic books; currently, I think Zoe has a broader and wider knowledge about different animals than I ever had. And all this has happened in the last three months. They learnt how to read in Polish, though they aren’t as fluent as in English.

They went from writing one sentence to writing a whole page and making their own books. They write their own stories, songs, and books – mostly Tania.  And Zoe tells me different facts about animal life. It’s all about them, not me. I helped them with reading at the beginning, and then it happened by itself – that’s unschooling, and it seems to work in the environment we are making for ourselves.

We have learnt a lot about countries, different religions, and food. We have visited endless  zoos, science museums, and playgrounds in different countries.

with Iban Warrior in Borneo

We have attended cooking classes in Vietnam and chased pigeons in Taipei. We walked through tunnels made by Vietcong  and inn Borneo we learnt how to use blow gun.  We have done small things and big things, and we have bonded more than ever when they went to school for seven hours and then attended all after school activities. I do worry if they missing on something by not going to school but I’m just trying not to care. why do i think they missing because, still deep in me, there is this belief that one should sit at school to learn about everything. Besides, I’m afraid that I won’t be enough as a

 

 

washing own undies while we were living in Ko Lanta – Pranie wlasnej bielizny podczas pobytu w Ko Lanta

Weeks ago, Tania went on her own to a shop in Koh Lanta and bought eggs for breakfast. On the one hand, I would say I did things like that when I was seven, but she was in a different country, in a place she didn’t know and she helped me when I was cooking. If we would stay in Oman, I don’t think she would go shopping on her own. They know how to check in, how to find the gate at the airport, or what to do if they get lost. They know as well how to hand-wash their own underwear or use Laundromats. They wouldn’t have all these life skills if we keep living a cozy expat life.

 

What we actually do regarding schooling right now is:

We listen to lots of Audiobooks, especially when we travel – this is a big help with our most hated question – are we there yet? Every day, the girls read using the Epic! iPad app. I don’t give them the whole time to read; I actually need to pull them away from books, especially Zoe.  For her, reading works as a calming therapy. We write, every second day, in the diary about what we did – at least, a few sentences. Every other day, we write some fun sentences with new words – to practice spelling. Almost every day, we do at least half an hour of maths using the Splash Math app. Beside this, we practice counting and arithmetic when we walk or go somewhere by taxi. We played shop, for which we made our own paper money.

We do many different arts and crafts all the time – Zoe loves sewing and does different stuff like bracelets, etc. Tania has her special book for drawings and another one for writing songs.

Audiotour in museum in Meleka

World schooling – we visit endless amounts of museums, planetariums etc – and the girls love them. Whenever we can, we do either guide tour or audio guide tour. We learn about different religions, cultures, and places we visit, and we have made movies about them.

Curriculum schooling – Polish school – I have signed the girls to Polish internet school designed for Polish children living abroad. It was always a plan that they would attend this internet school so that they will learn Polish well. There are weekly webinars and lesson plan for a week. We do all webinars if we can, or we watch a movie from it later. When my mother is with us, she does lessons with the girls every second day. The girls love them. In August, when we will be in Poland, they will have an exam; when they pass it, they will get a certificate that they have finished grade one.

Learning about the bees

Unschooling – as you could read above, this isn’t exactly in line with the wide definition of “unschooling”;  I feel very conscious all the time that I have pulled them out of school.  I am responsible for that decision and I care very much that by that choice I don’t restrict their futures.  In addition, I was brought up and strongly believe that if you cannot do something, you should keep trying to understand it (unless it’s Physics of course!  LOL). We do unschooling only in letting the girls follow what they want to learn more. One this is sure, my learning and approach will develop as we plan more adventures in unschooling.

Right now, as I’m writing this, Tania is standing in front of me and telling me a story about a monster who made the sea green (her own story), at the same time drawing the pictures for the story on the blackboard, and Zoe is with her nose in the book and i know she is planning to building mailbox. I’m sure normal school is overrated.

Tania in art gallery in Bali

All encouraging to travel and world schooling comments are more then welcome

 

 

 

 

 

Dokładnie rok temu jedyna rzeczą jaka się martwiłam była szkoła moich dzieci. Nie byłam do końca przekonana do ich szkoły wiec chciałam przenieść je do innej. Nowe szkoły  do których dzwoniłam nie chciały nawet ze mną rozmawiać.  Lista dzieci oczekujących na miejsce w szkole były takie długie ze szkoły przestały zapisywać dzieci. Czulam dzieci zagubiona. Naprawdę chciałam żeby dziewczynki chodziły do dobrej szkoły która miałaby pływanie, sale sportowa, klasę komputerowa – chciałam żeby miały możliwość nauczenia sie wszystkiego o wszystkim. Nigdy nie miałam i nie mam ambicji za nie ale chciałam żeby miały możliwości. A te wszystkie szkoły tak bardzo drogie ze myśląc o czesnym żołądek skrecal mi sie trzy razy nie chciały nawet ze mną rozmawiać takie długie były listy oczekujących.

Jednego wieczoru gdy siedziałam przed komputerem szukając szkół w Omanie, otworzyłam link z maila nieruchomościach na Kostaryce i pomyślałam może powinnismy sie tam przeprowadzić tam ale może powinnismy mieszkać po prostu gdzie indziej, a może powinnismy zacząć  podróżowac. Co za świetny pomysł, będziemy podróżować przez rok, a później zobaczymy co zrobimy, zapytałam mojego męża co sądzi o tym pomyśle. Nick zgodził świeże mną ze jest świetny. Możecie wierzyć albo nie ale trzy dni później kupiłam pierwsze lotnicze bilety.

Początkowo myślałam ze jeśli dziewczynki stracą rok w szkole to w tym wieku nic się nie stanie. Ale gdy porozmawiałam z ich nauczycielami wszyscy powiedzieli ze prawdopodobnie przez ten rok naucza się więcej podczas podróży niż siedząc w szkole. Równocześnie nauczyciele powiedzieli mi co dzieci ich wieku powinny wiedzieć, ile czytać etc. Poddali mi również pomysł pisania dziennika z podróży

Zaczęliśmy od dziennika. Założeniem było aby ci drugi dzień pisać przynajmniej jedno zdanie o tym co z robiły dnia poprzedniego i zilustrować to. I nagle okazało się ze to był ogromny problem dla Zoe. Zojka ze swoimi nietolerancjami pokarmowymi nie mogła się skoncentrować wystarczająco na tyle aby napisać jedno zdanie na temat co robiła dnia poprzedniego. Dla mnie to było przerażajace napisanie jednego zdania było czymś ponad jej siły.

Czy wszystkie dzieci są takie same?

Mam bliźniaczki. Ludzie zwyczajowo zakładają że są takie same, wiedza to samo. Ale tak nie jest. Jeśli zadam im pytanie ” małpka siedzi na palmie i widzi na pierwszej palmie trzy kokosy, na drugiej palmie pięć a na ostatniej cztery. Ile kokosów widzi małpka ?”  Zanim skończę mówić Tania wykrzykuje odpowiedz – dwanaście, a w tym samym czasie Zojka mnie pyta “co mówiłaś ?”

Zoe nie jest opóźniona ani Tania nie jest specjalnie uzdolniona są po prostu inne, ciężko uwierzyć ze Zoe nie zostala by “z tylu” w na lekcjach matematyki. Równocześnie jej oceny były bardzo dobre i plasowały ja wysoko w klasie. Jeśli szkoła oceniała ja tak wysoko, znaczy ze są dzieci które miały nawet większe problemy albo nauczyciel nic nie zauważył. Tak naprawdę to ńie jest ważne już teraz jedno co jest to to ze ciężko mi uwierzyć aby Tania, Zoe i inne dzieci wyniosly tyle samo z lekcji matematyki, ktoś zawsze będzie poszkodowany.

Jak zaczynaliśmy ?

Na początku nie miałam żadnego pomysłu jak uczyć moje dzieci. Jeśli ktoś zapytał mnie o to odpowiadałam ze jeśli stracą rok w szkole to w tym wieku to naprawdę nie ma znaczenia. Przynajmniej zobaczą świat i naucza się jak być tolerancyjnym wobec innych ludzi. Równocześnie widziałam ze muszę pomoc im z czytaniem, pisaniem i matematyka oraz ze powinnismy uczuć się o krajach które odwiedzamy.

W lipcu zaczelismy z czytanie czytając małe karteczki z pojedynczymi słowami. Teraz dziesięć miesięcy później każda z dziewczynek przeczytały ponad dwieście książek. Większość księżek była z serii National Geographic. Obecnie Zoe ma większa wiedzę o różnych zwierzętach niż ja kiedykolwiek miałam. A to wszystko stało się w ciągu ostatnich trzech miesięcy.  Dziewczyny również czytają po polsku choć nie tak płynnie jak po angielsku

Zoe and ducky in Palawan – Philipines


Z pisaniem przeszliśmy od jednego zdania do całej strony i do robienia własnych książek. Piszą własne opowiadania, piosenki i książki – głównie Tania, a Zojka opowiada mi różne fakty z życia zwierząt. Teraz wszystko w ich nauce kręci się wokół nich nie mnie. Ja nauczyłam je czytać, a teraz wszystko po prostu się dzieje samo, z ich inicjatywy – to jest unschooling (nieuczenie) pozwalanie dziecku na samodzielne odkrywanie tego co chce się uczyć. Wyglada ze u nas to działa.

 

Nauczyliśmy się dużo o różnych religiach, jedzeniu i krajach w których byliśmy. Odwiedziliśmy  niezliczona ilość zoo, muzeum nauki, planetarium i placy zabaw w różnych krajach.

Tania in Vietcong tunnels – Tania w tunelach Vietcongteacher for them.

Chodziliśmy na lekcje gotowania w Wietnamie i ganialismy gołębie na Tajwanie. Robiliśmy małe rzeczy i duże rzeczy. Jesteśmy teraz razem bliżej niż kiedykolwiek gdy dziewczyny chodziły do szkoły na siedem godzin, a później na różne zajęcia poza szkolne. Ja cały czas się martwię ze przez to ze nie chodzą do szkoły coś tracą ale stara, się tym nie przejmować. Dlaczego myśle ze coś tracą ? Myśle ze dlatego ze gdzieś nadal głęboko we mnie jest przekonanie ze aby coś osiągnąć trzeba chodzić do szkoły. Poza tym boje się ze mogę być niewystarczająca dla nich jako nauczyciel.

Tania doing dishes in Saigon – Tania zmywa naczynia podczas pobytu w Sajgonie

Kilka tygodni temu Tania na Ko Lanta (Tajlandia)  poszła sama do sklepu kupiła jajka na śniadanie. Z jednej strony można powiedzieć ze to nic takiego, ja to robiłam jak miałam siedem lat. Z drugiej strony byliśmy w inny kraju w totalnie nowym miejscu i bardzo mi pomogła gdy ja byłam zajęta gotowaniem. Gdybyśmy zostały w Omanie Tania napewno by nie poszła sama do sklepu. Dziewczyny wiedza jak się odprawić, jak znaleźć bramkę na lotnisku, co robić gdyby się zgubiły. Wiedza jak robić ręczne pranie swojej bielizny, jak sortować pranie i jak używać automatów do prania. Nie nauczyłyby się tego gdybyśmy prowadzili to samo wygodne życie expata.

Jak teraz się uczymy?

Słuchamy bardzo dużej ilości Audioksiazek głównie gdy się przemieszczamy z miejsca na miejsce. Jest to prawdziwe zbawienie gdyż nie muszę wysłuchiwać najbardziej znienawidzonego pytania w podróży – jak długo jeszcze? Każdego dnia dziewczynki czytają książki używając aplikacji Epic!  (biblioteka online). Nie daje im czasu jaki maja spędzić czytając. W zasadzie muszę je odciągać od książek – szczególnie Zoe – dla niej czytanie to terapia uspokajająca.

Co drugi dzień staramy się pisać a dzienniku przynajmniej kilka zdań, a każdego innego pisać kilka zdań aby trenować ortografie. Gdy piszą same koncertują się głównie na wyrażaniu siebie a nie ortografii. Gdy piszą zdania które ja im dyktuje koncentrujemy się na prawidłowym pisaniu liter i ortografi. Prawie każdego dnia pół godziny spędzamy ćwicząc matematykę – używając aplikacji “Splash Math”. Poza tym robimy różne zadania matematyczne gdy chodzimy, zwiedzamy, jeździmy taksówkami. Bawimy się w sklep, do którego zrobiłyśmy własne pieniądze – nasza jednostka płatnicza jest  Zollar”

Cały czas robimy “art And Craft” – Zoe lubi szyć i robić bransoletki. Tania ma specjalny zeszyt do rysowania a drugi do pisania piosenek.

“Worldschooling” – nauka podróżą – odwiedzamy niezliczona ilość różnych muzeów, planetariów – dziewczynki uwielbiają to. Muszę je wyciągać z takich miejsce w szczególności gdy maja audio przewodnika. Uczymy się o różnych religiach, kulturach i miejscach które odwiedzamy i staramy się robić filmy o nich.

Polska szkoła – curriculum – zapisałam dzieci do polskiej szkoły internetowej. Szkoły zaprojektowanej dla dzieci Polaków mieszkających zagranica. Od zawsze planowałam żeby chodziły do tej szkoły i nauczyły się poprawnej polszczyzny i kultury Polskiej. Co tydzień mamy webinaria i plan lekcji na cały tydzień. Staramy się uczestniczyć we wszystkich webinariach (mimo różnicy czasu) a jeśli nie możemy to oglądamy później film. Gdy moja mama jest z nami to co drugi dzień uczy je polskiego. Dziewczynki lubią te lekcje. W sierpniu gdyż będziemy w Polsce dziewczynki będą miały egzamin, gdy go zdają dostaną świadectwo ukończenia klasy pierwszej.

Unschooling – “nieuczenie” – jak mogliście przeczytać powyżej – za dużo robię z dziewczynkami żeby nazwać to nieuczeniem. Cały czas zyje w świadomości ze przerwałam ich naukę szkolna. I ze to ja jestem odpowiedzialna za ta decyzje i nie chce aby wpłynęła ona negatywnie na ich przyszłe możliwości kariery. Dodatkowo została ja zostałam wychowana w przekonaniu ze gdy czegoś nie wiesz, rozumiesz to powinieneś robić wszystko aby to zrozumieć (oczywiście poza fizyka). Nieuczenie – samodzielne uczenie – stosuje tylko w tematach które je interesują. Zoe czyta o zwierzętach a Tania sama uczy się rysować. Może z czasem bardziej zaufam konceptowi nieuczenia który powoli staje się popularny na świecie.

Obecnie gdy to pisze, Tania stoi przede mną i i opowiada i równocześnie rysuje historie o potworze który zmienił kolor morza na zielony, a Zojka siedzi z nosem w książce i równocześnie projektuje jak zbudować skrzynkę pocztowa. Jestem pewna ze normalna nauka w szkole jest przeceniana.

Wszystkie pozytywne dopingujace do dalszego podrozowania i takiego uczenia dzieci bardzo mile widziane.

Penang street art

English version – polska wersja ponizej angielskiej

We are in Penang. I didn’t have any expectations of Penang other than that I wanted a bit of civilisation – somewhere to shop for grocery and find a wider selection than eggs, chips and rice.

I only knew that George Town is part of a UNESCO World Heritage Site and that it was said to have some cool graffiti. I thought we can take it easy here and slow the pace of our travels for a whil We went to George Town in the afternoon and started strolling around the streets looking for graffiti. The afternoon sun was a killer and after some time our graffiti hunt began to drag. The girls were brave, but as often happens I began to feel guilty for hauling them around in the sun on a search for some imaginary pictures.

Bless the internet! I picked up my phone and in two minutes I had a Google Map download for “graffiti in Penang” showing all the locations of the street art. From that moment on life become much easier, and things improved with an amazing coffee shop where we had coffee and some snacks. Btw: Don’t order “tonic coffee” – unless you really want something that tastes like a mixture of tonic and coffee!

After coffee and cold water life seemed better. We found a bicycle for four for hire. The girls and my mum were ecstatic. Exploring by bicycle was crazy fun. In Malaysia people drive on the wrong side of the road which is always a bit of a challenge; and on those small roads it
seemed that if I stopped peddling even for a second, we were suddenly holding up a line of cars. Pressure!

 

 

There are a few different types of street art in George Town

– graffiti by Ernest Zacharevic – the Lithuanian artist – whose graffiti made Penang even more famous

– iron structures illustrating stories of George Town’s history

– graffiti by other artists

Over two afternoons we found almost all of George Town’s street art, not to mention two museums – the Penang 3D Trick Art Museum and the Wonderfood Museum

wersja polska 

Jesteśmy w Penang – miasto w północnej Malezji. Nie miałam żadnych oczekiwań w względem tego miejsca poza tym ze chciałam trochę cywilizacji. Chacialam pójść do sklepu gdzie bym mogła kupić coś więcej niż ryż i jajka.  

Wiedziałam ze George Town jest częścią UNESCO World Heritage Site i ze ma świetne murale. W planach było nieco zwolnić z tempem podróży wiec zarezerwowała Airbnb na tydzień i postanowiłam ze powoli będziemy zwiedzać i odkrywać to nowe miejsce.

Po południu poszlismy do George Town. Włoczylismy się ulicami szukając graffiti. Popołudniowe słońce było tak mocne ze poszukiwania murali przestały być przyjemnością, a zaczęły być katorgą. Dziewczynki jak zawsze szły dzielnie ale ja czułam się winna ciągające je za sobą w poszukiwaniu niewidocznych graffiti gdy pot sciekał mi plecach.

 

Błogosławiony internet. Wyciągnęłam z torebki mój telefon i ściągnęłam nakładkę na Google map ze wszystkimi lokalizacjami murali w Penang. Od tej chwili znajdowanie graffiti było dużo łatwiejsze. A całe zwiedzanie stało się dużo przyjemniejsze gdy znaleźliśmy coffee shop gdzie wypilam kawę a dziewczynki zjadły frytki ze słodkich kartofli. A tak przy okazji nigdy nie zamawiajcie “tonic coffee” jeśli nie chcecie pic kawy z tonikiem,

Po kawie, frytkach i innych smakołykach życie zaczęło być dużo lepsze. A nawet jeszcze lepsze gdy znalazłyśmy rowery do wynajęcia. Rower który wynajęliśmy był naprawdę specjalny – czteroosobowy. Dziewczynki i moja mama były bardzo ucieszone, może głównie dziewczyny – Babcia była nieco sceptyczna. Zwiedzanie na rowerze było super zabawa. W Malezji jeździ się po drugiej ( z mojego punktu widzenia złej) stronie ulicy co na tych wąskich ulicach było wyzwaniem. Głównie dlatego ze gdy przestałam pedałować nawet tylko na chwile zaraz za nami tworzyła się kolejka samochodów. To się nazywa ciśnienie.

W George Town mozemy znaleźć kilka typów murali.
 – graffiti wykonane przez litewskiego artystę Ernest Zacharevich – który uczynił swoimi muralami Penang jeszcze słynniejszy
 – Obrazy z drutu przedstawiające historie George Town
 – Murale wykonań przez innych artystów

W ciągu dwóch popołudni udało nam się znaleźć prawie wszystkie murale i zwiedzić 3D Trick Art Muzeum oraz Wonderfood Muzeum.

  

 

Good manners

0

It’s a story from yesterday read and have a laugh (additional info Tania is 1 minute older then Zoe )
mannersWe did some small gift shopping and I got Zoe a frog which she took immediately but didn’t say thank you. I took away the frog and 10 min after when we were sitting with girls in a restaurant and I gave them a pep talk about good manners

Girls do you know what are good manners? …  When you enter new place you should say good morning or good afternoon. When waiter brings you food you say thank you. When you get something you say thank you. You respect your parents and you respect every one who is older then you because they are wiser.
Zoe says – mummy does it mean that I have to respect Tania
It will be long way with those manners .

FOLLOW ME

39,156FollowersFollow

POPULAR ARTICLES